என் முதல் கவிதை.....

நான் வேலையில் இருந்து ஓய்வு பெறப்போகும் நாள்;




கணிணியுடன் மணியைப் பார்க்காமல் money க்காக போராடிய நிமிடங்கள்;

சிற்றுண்டி உண்ணாத காலை வேளைகள்;

மூச்சு விட நேரமற்ற மதிய உணவு இடைவேளைகள்;

Tea time ஐ எதிபார்த்து அமர்ந்திருந்த தருணங்கள்;

பணி உயர்விற்கான போராட்டங்கள்;

Loss of pay யின் வலிகளைவிட மேலதிகாரி தரும் ரணங்கள்;

அறுந்து போன wire களுடனும், உடைந்து போன நாற்காலிகளுடன், அழுக்கடைந்த காருடனான வாரத்தின் ஒற்றை விடுமுறை நாட்கள்;

மேலதிகாரியின் வசைக்கும், பாராட்டுக்கும் இடையே பணிபுரிந்த நாட்கள்;

தூங்காத இரவுகள்;






இன்றே கடைசி நாள்;

எல்லாம் முடிந்த்து;

முதன்முதலாக நிம்மதியாக சுவாசிக்கிறேன்.....!





கண்ணாடித் திரையில்,

நரை விழுந்த தலையும்,

திரை விழுந்த கண்ணும்,

பிதுங்கிய கன்ன்ங்களுடன்,

தொப்பை வயிறுடன்

இன்று என் பிம்பம் என்னை ஏளனப்புன்னகை செய்கிறது...!




அலைபேசியின் சத்தம் கேட்டு விழித்தெழுந்தேன்;

இரவு மணி 12.01

Happy birthday to u Ram என்றது என் தோழியின் குரல்;

என் 21ம் பிறந்த நாளின் முதல் சில மணித்துளிகள் கவலையுடன் கரைய

ஆரம்பித்தன.....!

.............